Máster Gestión Empresarial Deportiva Graduado en Ciencias de la Actividad Física y del Deporte. Técnico Superior de Actividades físicas y deportivas. Entrenador de Fútbol UEFA B. Socorrista Acuático en Instalaciones y Espacios Naturales (Xunta de Galicia).
miércoles, 16 de agosto de 2023
CAMPIONATO DE BARRIOS, ESTEIRO 2023
En marcha a 44ª edición Campionato de Barrios de Esteiro, o mellor torneo de verán do país.
Comezou o cuadraxésimo cuarto Campionato de Barrios de Esteiro, o mellor torneo de verán seguramente do pais. Xa van dúas xornadas tralas que tan só un equipo foi quen de gañar os dous encontros. Ese foi o renovado Pentacosta, o Avefénix do campionato máis histórico da nosa contorna. Queda moito torneo de Barrios por diante, pero polo de pronto amosa que a clasificación para as semifinais vai estar moi igualada.
Os finalistas do ano pasado, o Canchester e o Independiente non pasaron do empate no partido inaugural. No seu primeiro partido contra o Carallo Santo, o Pentacosta facía visible a súa capacidade goleadora e bo facer. O seguinte partido, Ciclóns contra Abelleira, eran os da parroquia os que sucumbían ós dous chícharros marcados por un dos xogadores contrastados do campionato como é David Añón, para rematar 2 goles a 1.
E apareceu outra vez o Canchester, o equipo máximo goleador na pasada campaña, para demostrar que segue tendo moita pólvora, non sen sufrir, pois o Carallo Santo foi quen de aguantar ata o minuto 80 a diferencia mínima. Foron as forzas as que fallaron no restante, o que fixo que o Canchester se impuxera por un contundente 6 a 1 (Anxo 3, R. Pladur 2 e Pachín 1).
A seguinte xornada, disputouna o Independiente - Ciclóns, o partido que máis veces se dou nas últimas décadas neste campionato, acostumados a xogar finais e deleitar os seareiros do pobo, nun encontro de ti a ti con poucas ocasións, cun gol en propia meta do veterano Dani Rama e unha auténtica marabilla das que tantas se viron no Xosé Luís Vara de Adelino Lestón, marcaron o empate do encontro.
Na última xeira do que se vai xogado, foi o Pentacosta o que se impuxo por un 3 a 1, a un Abelleira que non poido celebrar as súas festas parroquiais.
Intrépido o célebre campionato de Verán de Esteiro na súa 44 edición.
Cánchester - Pentacosta 5-3
Antón, Dani Recho, Uru, Iker e Anxo
Borja, Pesco e Álvaro
Independiente - Abelleira 0-3
Álvaro Farinós III
Ciclons - Carallo Santo 4-0
Marcos e hector, Adrian Abeijón, Laura Caamaño
Abelleira - Cánchester 1-3
Alvaro Farinós
Patxi II e Róber Pladur
Pentacosta - Ciclons 2-1
Pesco, Toni
Adrián Carapán
Independiente - Carallo Santo 1-2
Pablo Rama
Eloi Couso, Iván Campana
Cánchester - Ciclóns 2-3
Iker e Rober Pladur
Marcos Tavilo e Adrian Carapán II
Independiente - Pentacosta. 4-3
Alex II Anxo, Carajillo
Simón Casal, Manel e Víctor Frijo
Abelleira - Carallo 3-1
Adrián Riomayor, Álvaro Farinós, Raúl
Lucas Caamaño
Un Campeonato de Barrios histórico o desta XLIV edición, que despois de máis de 3 décadas deixa o Independiente de Uhía fóra das semifinais.
Intrépida esta fase final da liguilla do campionato de barrios, onde ata o último encontro se mantivo a tensión por saber quen serían os equipos en conseguir o ansiado pase a semifinais.
Foron os equipos do Cíclons do Maio con 10 puntos, o Cánchester de Creo con 10
puntos e o Pentacosta de Tal-Tras da Costa con 9 puntos os primeiros en lograr o pase a semifinais.
Foi no último encontro entre Abelleira e o Carallo Santo de Solleiros onde o gañador conseguiría esa derradeira plaza para a ansiada semifinal. No caso de rematar en empate, o pase a semifinal outorgaríaselle o Independiente de Uhía, mantendo a intriga ata o final. Finalmente foi Abelleira o que se impuxo por un 3-1 para pasar como 4º clasificado.
O sábado 12 comezan as semifinais co encontro entre Ciclóns e Abelleira, e serán Cánchester e Pentacosta os que se enfronten o Domingo 13. Unhas semifinais onde como dato curioso temos que o Independiente de Uhía, Rei de copas (16) e 5 na última década,
despois de máis de 30 anos non consigueu clasificarse a semifinais.
Vibrante esta fin de semana onde coñeceremos os equipos finalista desta 44º Edición do Campionato de Barrios. A final será como é costume o festivo 15 de Agosto, martes.
Abelleira - Ciclóns
Farinós pelanti e Fari, Raúl,
Canchester - Pentacosta
Antón II, David, Chano, Iker, Anxo Peto.
Borja, Simón Casal.
Métense na finalísima da Champions de Barrios de Esteiro o Abelleira e o Canchester.
As Semifinais do XLIV Campionato de Barrios de Esteiro xuntan máis de 400 persoas no Xosé Luís Vara.
O Sábado 12 xogouse a primeira das semifinais que enfrontaban os Ciclóns contra Abelleira, donde este último se impoñía por un claro 3-0 con 2 goles do líder na clasificación de goleadores e xogador do UD Montelouro, Álvaro Farinós (8) e outro de Raúl, nova fichaxe do Dumbría para actual tempada. Abelleira métese nunha final despois de varios anos e a só un partido de facerse co que sería o seu 3° título de Barrios.
O Domingo 13 foi a quenda do Canchester contra un Pentacosta que sufreu as baixas importantes de Simón, defensa veterán da SD Esteirana e Toni, xogador que se encontra nas filas do Flavia.
O Canchester estivo moi forte na defensa e algo errático na parcela ofensiva. Nada máis lonxe da realidade as ocasións de perigo non tardaron en materializarse. Cun 2-0 ao descanso a favor dos de Creo parecía que todo pintaba que o partido estaba resolto. Ó comenzo da segunda metade o Pentacosta nun córner dáballe emoción o encontro, ainda que pouco durou pois o Canchester con unha defensa férrea e unhas contras letales foron quen de resolver o partido cun contundente 6-2, e meterse na segunda final consecutiva. Goles: Antón 2, xogador do Bertamiráns, David, Iker e Chano, xogadores da UD Montelouro, e un golazo de falta de Anxo Petiño xogador que se formou na base do Real Madrid, pasando despois polo Rayo Vallecano e actualmente nos cadetes do Leganés.
O Martes 15 como é costume xogarase a final Abelleira - Canchester as 19:00 da tarde.
Final
¡Cánschester Campión despois de 32 anos!
Abelleira 2-3 Canchester
Martes 15 de Agosto, día da final do XLIV Campionato de Barrios de Esteiro.
Ver pa creer, case un milleiro de persoas asolaron o Xosé Luis Vara de Esteiro para disfrutar da final do mellor torneo de fútbol de verán do país. As 18:00 foron teloneros os sub-15 os que demostraron que o futbol ten futuro na parroquia, cun partido entre os da Ponte de Aquí VS Ponte de Alá. O campo xa iba collendo color durante o encontro deixando poucos ocos nas bancadas e foi no treito final do partido cando o Xosé Luís Vara tiña un aforo case completo.
Antes de comenzar a Agrupación folclórica de Agrocovo amenizou ó son das gaitas varias pezas e o imno galego para dar comezo unha das finais máis presenciadas dos últimos anos.
Tamén facer nomeamento a un grupo de documentalistas Coreanos que quiseron dar visibilidade no seu país ó noso campionato con entrevistas e videos, facendo que o mesmo traspase todas as fronteiras.
O Cánchester de Creo, partía como favorito pola sua posición na clasificación pero foi o Abelleira o que levou a batuta do encontro. Adiantábanse no marcador nun rechace, cun gol lonxano de Adrián Riomayor, xogador da SD Esteirana. Os nervios estavan a flor de pel e notábase na fluidez do xogo. Os de Creo non daban atopado o seu prime ofensivo posto que o Abelleira ten unha das mellores defensas do campionato. Foi na execución dunha falta donde Víctor, porteiro do Abelleira, deixaba un balón morto para que Antón o empuxara e deixase 1-1 o marcador antes do descanso.
A volta dos vestiarios, o Cánchester saleu a por todas, pero un erro non forzado do dianteiro Róber Pladur nunha entrega ó equipo contrario creou a contra do que foi o 2-1 para Abelleira a man de Raúl.
Abelleira colleu confianza e co marcador outra vez a favor era o que levaba o ritmo do partido.
Todo pintaba que o favorito Cánchester iba quedar outra vez as portas do título, pois non eran capaces de traspasar a increíble defensa de Abelleira (Tobío, Codesido, Dani de Jurjo e Davíd axudados polos mediocentros Alberto e Juán Piru). Foi noutra falta executada por o fracotirarock Patxi na que Róber Pladur tan so tivo que amosar a testa para mandala o fondo das mallas, e poñer o marcador outra vez en táboas. Na súa celebración facía un guiño o seu anterior equipo o Carallo Santo portando a elástica por debaixo.
O encontro non era apto para cardiacos pois os derradeiros 15 minutos foron continuas idas e vidas de ambos conxuntos.
Foi o AlphaSniper Patxi o que por terceira vez nun balón parado e a posterior peiteada de Antón colocaba o esférico donde o cancerbeiro do Abelleira non pudo chegar para colocarse por diante 2-3. Coma se soe dicir "Cause o estadio", tan so tiveron que aguantar 10 minutos o resultado para proclamarse Campións de Barrios despois de máis de 3 décadas e conseguir o seu 2° título na historia.
Despois viñeron os festexos e a entrega de trofeos da mán da Alcaldesa e Concelleiro de deportes. Donde os veteráns Daniel Mariño "Uru", Saúl e Abadín levantaban a ansiada copa de Campións.
Agradecer e darlle a noraboa unha vez máis a organización do campionato, os árbitros Xosé Carrilo, Xosé París, Marcelino e Tarujo por facelo posible. Como non, recordar a Manuél Martínez Brión. E a todas as persoas que axudan para que o Campionato de Barrios de Esteiro siga crecendo e sendo a millor competición non federada do país.
O Sábado 19 o Cánchester celebrará o título coma é costume na Cañeiriña de Creo. Tamén fará a súa festa o Ciclóns do Maio na Pontella a mesma noite.
lunes, 5 de marzo de 2018
Crónica 04/03/2018 S.D Esteirana
S.D ESTEIRANA
Prebenxamíns
S.D Esteirana 1-4
Camariñas F.C
A S.D
ESTEIRANA XA TEN A CABEZA NO CUNCHIDO
O
líder Camariñas F.C sufreu en Esteiro. Moi traballado o encontro do
conxunto do Freixán pequeno, que outra xornada máis ve como os
erros defensivos e a falta de atino o condenan.
O
partido comezou disputado, e xa no primeiro treito, un man a man de
Xandre que non consigueu culminar provocou unha contra na que chegou
o 0-1. Antes do tempo de descanso encaixaron o 0-2. A saída da
caseta, non tardaron moito en recibir o 0-3, que sentenciaba ós máis
novos da SD. Pero o seu pichichi volveu a aparecer, e esta vez de
falta conseguindo o único tanto do equipo local. Xa no engadido,
encaixaron o definitivo 1-4.
Pachín.
<< “Estou contento polo partido que fixeron, pelearon hasta
o final e souperon competir todos, non lle podo pedir máis a este
equipo. O que si que estou seguro e que nos darán moitas alegrias e
nos faran disfrutar todo o ano. Da gusto poder entrenar a estes
nenos” >>.
Benxamíns
As Baleas F.S “A”
4-3 S.D Esteirana
UNHA PRIMEIRA METADE PRA
OLVIDAR
Mal
comezo no enfrontamento dos nen@s de
Codesido no Hermanas Patiño, que xa no min. 2 nunha acción
infortunada, a xogadora Sofía colaba o esférico en propia meta.
Ainda se estaban recuperando da fatal acción e no min. 5, recibían
o segundo, e podíase intuir o que lle esperaba no resto do encontro.
Ata 4-0 chegou a ir perdendo a Esteirana que no último tramo do
partido se recompoñía e conseguía anotar 3 goles (Miguel 1 e
Samuel 2), para finalizar 4-3.
Alevíns
As
baleas F.S 1-1 S.D Esteirana
"MAIS CORAZÓN QUE CABEZA"
Empezou
ben a Esteirana de Cheñé Figueiras, apretando a salida de balón do
rival, ante un dos mellores equipos que mellor domina o balón da
categoría. A Esteirana perdonou ata 3 ocasións claras, e que
finalmente pagaron caro, pois recibiron o primeiro na primeira
chegada perigosa do rival. Empatou Xabi antes do descanso. Na segunda
metade dominou a Esteirana pero sen moita profundidade, levando o
peso en todo momento o resto de partido.
Cheñé.
<< “ A segunda parte foi dominio noso pero con pouca chegada.
Podese decir que con mais corazon que cabeza”>>.
Infantís
Muxía
F.C 0-1 S.D Esteirana
TANTO NO DESCONTO QUE DA UNHA VICTORIA MERECIDA
Moito
vento na Nova Arliña de Muxía. Nos primeiros minutos a Esteirana
empezou con máis intensidade e movendo o balón con máis velocidade
que os locales. Os poucos minutos na ocasión máis clara da
Esteirana, Martín golpea a portería dende fora da área batendo o
balón no longueiro e de seguido na linea de gol, chega a polémica
pois nesta acción o porteiro escorda o nocello e deixa o balón
morto para que ángel meta a placer. O colexiado decide parar o
encontro e non dar por válido o tanto. Por suposto todos nos
preocupamos pola situación do porteiro, pero ainda non sabemos ata
que punto eso é correcto ou foi erro arbitral. O partido segue, a
Esteirana dominando con moita facilidade na circulación da pelota
pero sen moito perigo na escadra local.
A
volta dos vestiarios, o Muxía aumenta a intensidade pero a Esteirana
aguanta a presión. Todo facía pensar que o partido acabaría en
táboas, pero os últimos 15 minutos foron de infarto. Comeza a
romperse o encontro, e ambos equipos a querer levalo. Convirteuse nun
correcalles, e xa no tempo engadido do posible 1-0 nun tiro a
“bocajarro” que detén Hugo de maneira maxistral e que xenera
unha contra que finalmente acaba en gol do pichichi Fernandes.
Partido
moi ben traballado, con merecida victoria dos rapaces de David Neira
e Rober Pladur.
Rober
Pladur. << “ Un síntese moi ben, cando coñece os seus
futbolistas e empatiza con eles, despois dunha victoria coma esta”
>>.
Cadetes
Camariñas C.F 1-2 S.D
Esteirana
MOITA SUPERIORIDADE DUNHA
ESTEIRANA QUE SE VIU OBRIGADA A REMONTAR
Saleu a
dominar desde o principio o conxunto azulgrana que pilota Gustavo
Figueiras, pero unha pérdida os 6 min na area rival e con todo o
equipo en ataque provocou unha contra moi ben feita que terminou en
gol. A partir de ahi foi un dominio meramente local, encaixonando ós
visitantes no seu campo.
No
ecuador da segunda metade logran o empate a mans do seu dianteiro
Raúl Díaz e xa a so 5 min. Para o final é Rubio o Sergio Ramos dos
cadetes quen mete xa por segunda vez un gol olímpico esta tempada.
Gus. << “Na primeira parte cambiei de sistema e estabamos un pouco perdidos pero na segunda parte volvin o esquema habitual e todo saleu ben” >>.
Xuvenís
Corme F.C 4 – 4 S.D
Esteirana
DURO
EMPATE NUN DIFÍCIL O CAIRO
Moitas dificultades no Cairo nunha mañá de moito vento e frio. A
Esteirana propuxo un bo fútbol combinando. Na primeira parte tiveron
moita continuidade provocando varias ocasions de gol e o corme
limitbanse a contras e a balons parados´. O primeiro chegou da peor
maneira posible, nun despexe do porteiro local que lle voltou hacia
atrás co vento e o máis listo da clase Carajillo jr. foi a disputa
e meteu gol. No minuto 40 lesionouse kevin, e nos intres nos que
momentaneamente o equipo tiña un menos, encaixaron o 1-1.
Na segunsa metade a Esteirana subeu lineas xogando un pouco máis
directo con mais presencia arriba, pero nun balon dividido na frontal
recibiron o segundo. Os 2 min. un balon ó espacio empatou Iker. Co
2-2 o partido foi visitante poñéndose dous arriba no marcador 2-4,
con gol de Carajillo jr. a pase de Iker e falta directa de Iker. E
máis ocasión; dous paus, varias paradas do porteiro a Xián e
Iker...un dominio e perigo constante. Pero nunha indecisión do
defensa Joaquín, o Corme mete o terceiro. Os 10 minutos encaixaron o
cuarto definitivo que firmaba as táboas.
Josiño Alves. << “ Pouco futbol o corme, un arbitro
pésimo e o mellor do partido o porteiro deles sin duda. Toda a
segunda volta sin perder de momento” >>.
Seniors
S.D Esteirana 3-2 Lira
C.F
GRAN
REMONTADA DUNHA ESTEIRANA QUE NON SE RENDE
Bonito derbi costeiro no que nos visitaba o Lira, donde militan dous
antigos recentes compañeiros blaugranas (Francisco Maceiras e Kike
Paluka). Comezou o encontro e a Esteirana de Alex Romero e Tomé non
tardou en demostrar que quería os tres puntos. No primeiro balón en
largo, Rober é golpeado na faciana polo central, provocando a
primeira ocasión de gol. Simón encargouse de materializar o golpe
franco, poñendo o 1-0 a tan so 2 min. Do inicio. No seguinte balón
que buscaban a Pladur volta a ser golpeado e provoca unha nova falta
lateral. Adrián encárgase de colgar ese balón que remata Rober de
maneira maxistral e o porteiro fai a estirada da tarde. A Esteirana
foi afloxando un pouquiño, e o Lira tiña ben claro que facer co
balón. Continuos envíos os home de arriba, donde Bruno, Kike, Jano
e Oliver creaban moito perigo as contras. Tal foi así, que nunha
contra cara o final da primeira metade, recibe Kike en zona de centro
e coloca o balón para que Óliver so teña que empurrala.
Despois do tempo de lecer. A Esteirana busca poñerse por diante.
Pero cada pérdida de balón era un patadón arriba donde o Lira era
máis perigoso. Houbo 10 minutos donde non se sabe moi ben para donde
se podía decantar o encontro, pero nun corner en contra, Roberto non
sae de paus e Kike remata a placer dentro da área pequena.
A Esteirana a raíz do 1-2, comezou a baixar o balón, a convinar
coma de costume. Ó Lira comezaronlle a faltar as forzas. Tan so eran
13 xogadores. Nunha xogada de moitas entre Alex, Code e Rober, este
último pisa área e é derribado polo defensa liracho. Rober non
falla, definindo correctamente. Co 2-2 e con trocos feitos, a
Esteirana chega con moita máis facilidad, provoca continuamente
faltas de desesperación para os visitantes, e o que se estaba vendo
que chegaría, chegou no pé do capitán Carlos Alejandro que con
unha brutal zurda escorada, mete o porteiro para dentro e consegue
unha remontada que se recordará por moitos anos.
Veteranos
Cacheiras S.D 3-1
Asociación de Veteranos de Esteiro
UN
SOLITARIO GOL DE MANUEL SUÁREZ MAQUILLA O RESULTADO
Os homes de Oscar Refoxo visitaban o Cacheiras, cuarto clasificado.
A primeira parte foi igualada chegando o descanso con táboas no
márcador 0-0. A volta dos vestiarios os A.V Esteiro saeu durmindo e
recibeu dous goles en 7 minutos. No 86´ marcaron o 2-1 pero 2 min.
Despois encaixaron definitivo 3-1.
Moita sorte a semán que ven na casa contra o Nebra C.F.
miércoles, 31 de enero de 2018
HOME
ADVANTAGE
Siempre
se ha pensado que jugar “en casa” puede ser relevante en el
resultado de un partido. Sin embargo, ¿existen estudios científicos
de la relación de jugar como local y obtener resultados positivos?.
Y si es así, ¿Que explicaciones tiene dicho fenómeno?.
La
ventaja de jugar en casa, ha sido una variable muy estudiada en el
mundo del deporte en general, pero más concretamente, en el fútbol.
La mayoría de publicaciones científicas coinciden en denominar esta
variable con el término Home Advantage.
Este término expresa la relación entre el porcentaje de puntos
ganados actuando como local con respecto al total de puntos.
Por tanto, para determinar que dicha variable existe en un
determinado equipo a lo largo de una competición deportiva, el
porcentaje de puntos conseguidos como local debe ser mayor al 50%.
Según J.P Jamieson el Home Advantage existe en practicamente todos
los deportes, sobre todo en los deportes colectivos y especialmente
en el deporte rey. Él comparó la influencia de este fenómeno en 10
deportes distintos, llegando a la conclusión, de que esta variable
se daba en los 10 deportes y con mayor relevancia en el fútbol.
Por un lado, la ventaja de jugar en casa en equipos ingleses
profesionales, ha sido estimada en torno al 64% de victorias. Por
otro lado, se ha observado que el 60,21% de los puntos, comprendidos
entre las temporadas 2005-06 y 2009-10 de la 1º división española
masculina, fueron conseguidos por el equipo local.
Según Pollard y Gómez (2014), en distintas ligas europeas el
efecto HA tiene diferente peso según el país que se analice. En
otro estudio realizado en las 26 Ligas Europeas, observaron que la
Home Advantage existió tanto en la liga masculina como en la
femenina, pero siempre fue mayor, en cada pais, en la liga masculina.
¿Porqué se da el Home Advantage?
Pollard
R. y Pollard G. (2005), establecen 7 razones:
- Aspectos Psicológicos.
- Aspectos tácticos.
- Territorialidad.
- Familiaridad con el lugar.
- Parcialidad del Árbitro.
- Apoyo del público.
- Viajes previos al partido.
El
efecto de la afición local
puede suponer la explicación más coherente a la hora de justificar
las diferencias entre el fútbol femenino y el masculino. De esta
manera, la explicación más probable a las diferentes influencias de
la Home Advantage en ligas masculinas y femeninas es la menor
afluencia de público en estas últimas. Por ejemplo, La liga Alemana
Femenina, que es una de las más importantes de Europa, solo
promedió 654 espectadores por partido en el año 2009-10.
En
cuanto a los aspectos tácticos,
el equipo local tiende a llevar de manera más habitual la iniciativa
del juego, mientras que el equipo visitante suele llevar acavo un rol
más espectante. Esto se debe a que el entrenador transmite o los
jugadores asumen estrategias más ambiciosas jugando como local.
Los
aspectos psicológicos
tienen mucha importancia. El público es un factor facilitador que
puede llevar asociado un incremento del rendimiento del deportista al
reducir los efectos negativos del estrés, ansiedad y fatiga.
En
definitiva, existen relaciones entre los factores que provocan este
fenómeno, así como la parcialidad
arbitral
estaría condicionada por el apoyo del público. Es decir, una mayor
presión ambiental provocada por la afición del equipo local, puede
desembocar en más acciones favorables a dicho equipo y desfavorables
al visitante.
INVESTIGACIONES
Existen
muchos estudios en referencia al Home Advantage en diferentes
deportes, como el realizado por los doctores y docentes,
Gutiérrez Aguilar, O.; Sa Marques,; P.Saavedra García, M. y
Fernández Romero, J.J.
estos dos últimos, doctores y docentes del departamento de Educación
Física y Deportiva de la universidad de la Coruña y que
personalmente he disfrutado como alumno. Realizan un estudio de
la variable HA de la primera división española a lo largo de su
historia desde que comenzó en el año 1928 hasta el 2011. La muestra
es de 80 temporadas y 22.015 partidos jugados. Concluyeron que el
fenómeno Home Advantage existe y de manera significativa, tanto
cuando la victoria valía dos puntos como en la actualidad que vale
tres. La evolución del fenómeno Home Advantage desde 1928 hasta el
2011 es decreciente, partiendo de valores del 70% en los comienzos de
la competición hasta valores en torno al 55% en 2011.
Los
valores de HA disminuyen con la profesionalización del fútbol
español y con el cambio de sistema que pasa de otorgar dos a tres
puntos por la victoria. Entre los equipos que han ganado alguna vez
la competición liguera encontramos dos grupos: el Real Madrid y el
Barcelona que basan sus buenos resultados globales tanto en ganar en
casa como fuera; y un segundo grupo de equipos, que han ganado entre
una y nueve veces la liga, que basan mucho más sus buenos resultados
en las victorias en campo propio.
Opinión personal con respecto a las
ligas de fútbol aficionado.
Partiendo
de las 7 razones que los Escritores Pollard R. y Pollard G. barajan.
Creo personalmente que deberíamos limitarnos tan solo a 6 de ellas,
y en algunas muy en menor medida que en las ligas
profesionales.
- Familiaridad con el lugar.
La
familiaridad con el terreno de juego es un factor muy importante en
las ligas de fútbol aficionado. Hoy en dia casi todos los campos de
fútbol son de hierba artificial, provocando que haya mucha semejanza
de tu propio campo a otros. De todas formas, sigue habiendo muchas
diferencias en el tipo de hierba, de balones, de dimensiones del
campo, de la climatología en cada lugar, provocando factores
positivos para el equipo que está acostumbrado a las características
de su campo.
- Aspectos Psicológicos.
Los
Aspectos psicológicos con respecto a la afición en este tipo de
ligas varía constantemente. Son ligas que no reunen gran densidad de
seguidores y que el factor público no tiene gran relevancia como en
las ligas profesionales. Salvando las distancias, cuando un equipo
reúne una mayoría considerable de público por encima del rival, se
puede llegar a notar en el rendimiento del equipo. Incluso hay
equipos que congregan mayor afluencia de público como visitantes que
sus rivales, causando un fenómeno que no se da en las ligas
profesionales. Provocando un factor psicológico negatico en los
equipos que juegan en casa.
- Parcialidad del Árbitro.
Personalmente
creo que la preparación de los árbitros en este tipo de ligas es
reducida, al igual que los propios equipos y jugadores. No existe
gran presión ambiental, salvo partidos señalados o equipos con
mayor afluencia de público, donde en esas ocasiones pueden verse
influenciadas minimamente las decisiones arbitrales. Muchas veces los
árbitros realizan lo contrario a lo hablado antes, y es que cuando
se sienten presionados, en vez de pitar a favor, lo hacen en contra
del equipo de casa. Con lo que el factor de parcialidad arbitral se de
en mucha menos densidad que en las ligas profesionales.
- Apoyo del público.
Como he
dicho antes, el factor público solo será relevante si axiste una
buena afluencia de seguidores y se hacen notar en el encuentro, y
siempre en superioridad con la afición del equipo rival. En la
imagen, podemos ver un aforo de 300 aficionados aproximadamente, lo
que ya es un número considerable para un partido de una liga
regional.
- Viajes previos al partido.
Aunque
no tienen nada que ver los viajes de una liga profesional a los de
una liga de aficionados, hay desplazamientos de hasta 2 horas de
casa. Los partidos se suelen jugar a primera hora de la tarde y los desplazamentos mas largos provocan que haya que comer demasiado
temprano o incluso viajar y comer cerca del lugar de destino. Esto
afecta a nivel psicológico a los jugadores, a la estabilidad
emocional, a la digestión, generando mayor incertidumbre que un
partido en tu propio campo. Por experiencia propia, siempre que mi
equipo ha salido temprano y ha comido cerca del lugar de destino, el
resultado del encuentro ha sido desfavorable.
En lo
que va de liga, en la 2º regional, grupo 2 “A Liga da Costa”, en
18º Jornadas el S.D Esteirana ha jugado 8 encuentros como local y 10 como
visitante. Como Local ha conseguido 5 victorias, 2 empates y 1
derrota. Ha marcado 18 goles y encajado 10 goles como local. Como
visitante el equipo ha conseguido 5 victorias, 3 empates y 2
derrotas. Ha marcado 20 goles y encajado 14 goles como visitante.
Podemos
concluir que la muestra para el estudio no es suficiente,
pues en tan solo 18 partidos, de los cuales no se han jugado el mismo
número de encuentros en casa que como visitante, las estadísticas
son muy similares, y como ya hemos hecho referencia en apartados
anteriores, el efecto Home Advantage se da cuando el porcentaje de
puntos conseguidos como local es mayor al 50%. Concluyendo que el
fenómeno HA no es apreciable y poco o nada significativo en este
caso.
Seguiré hablando de esta variable cualitativa y tan curiosa que es la HOME
ADVANTAGE.
lunes, 15 de enero de 2018
La Comunicación con los futbolistas
La Comunicación en el Deporte.
Ver Video
<script async src="https://platform.twitter.com/widgets.js" charset="utf-8"></script>
Ver Video
<script async src="https://platform.twitter.com/widgets.js" charset="utf-8"></script>
El video trata sobre el
Entrenador Enrique Martín, exentrenador del C.A. Osasuna y ahora
entrenador del Albacete Balompié.
El video es fruto de un
cambio en la personalidad del entrenador que le ha llevado a ser
mejor técnico y sobre todo a sacar más rendimiento de sus
futbolistas.
Enrique Martín siempre
ha sido un entrenador excesivamente duro, y esto puede ser que
amedrentara un poco a sus futbolistas, causando un déficit en su
rendimiento. A consecuencia de esto, el director deportivo del C.A
Osasuna le comenta que hay que cambiar un poco la comunicación con
los jugadores. Para ello utilizan la famosa técnica del Coaching,
que se basa en una tecnica más emocinal y mental, en la que la
comunicación con los deportistas prevalece por encima de todo.
Mi experiencia personal
Como jugador.
Todos sabemos que hay diferentes personalidades en una plantilla, que
no todos los jugadores piensan igual, y que no a todos los jugadores
los hay que tratar de la misma manera. Mi personalidad como jugador
desde los inicios, siempre ha sido de lider, de carácter fuerte,
aquel que tenía que tener al entrenador continuamente encima para
dar lo mejor de si mismo. Al contrario que otros jugadores, que en el
momento que escuchaban su nombre en la boca del mister, eran uno
menos en el campo.
En los diferentes clubs,
y con los diferentes entrenadores que he tenido y que tengo en mi
“Carrera deportiva”, han tenido diferentes formas de tratar la
comunicación con los jugadores. Se supone que cuanto más categoría
o nivel, mejor comunicación tiene que haber entre técnicos y
jugadores, para sacar el mayor rendimiento posible, aunque no siempre
es así.
Desde luego, el trato
personal es el que se agradece, el que te genera una confianza que
después en el campo sale a relucir. Entrenadores de esos he tenido,
pero también he tenido entrenadores con poca comunicación, con
demasiada atención a sus favoritos, maleducados, despreocupados,
etc... que finalmente acabarían siendo destituidos.
También me gustaría
mencionar la función del segundo entrenador, que muchas veces, y
sobretodo a nivel amater, es el encargado de realizar el Rol del
comunicador. Aquel que se encarga más de apoyar a los jugadores, de
preocuparse por sus bienes y males, de sacarles una sonrisa en un mal
dia, en definitiva aquel con el que el jugador se siente más cómodo
dialogando e intercambiando ideas. Desde luego todo desaparece si no
hay una correcta unión del cuerpo técnico y sus futbolistas.
Como entrenador.
Es muy breve mi experiencia como entrenador, pero en el poco tiempo
que llevo en los banquillos, me ha dado tiempo a percibir, la
cantidad de errores y cosas que tengo que aprender y mejorar. Entre
ellas, la comunicación con mis jugadores. El lado bueno, es que sigo
jugando al mismo tiempo que entrenando, y nunca haría o le diría a
un jugador algo que a mi no me gusta que me hagan o digan, y recibo el
feedback cada fin de semana. Es necesario saber individualizar a tus
jugadores y tratar a cada uno de la manera más idónea.
Como he dicho antes,
llevo muy poco tiempo como técnico y mi trabajo es más fruto de mi
experiencia como jugador, de lo que he absorvido de mis entrenadores
favoritos, y sobretodo de mi personalidad, pues al final cada
individuo es un mundo. Cada dia aprendo un poco más, y seguiremos
haciéndolo mientras haya ilusión, como dice Enrique Martín.
En la Base del
Deportivo de la Coruña. En el Alevín A es diferente. No soy ni
el entrenador, ni el segundo. Soy el chico de prácticas. Que quiere
decir esto, pues que en la inmensa mayoría del tiempo, ni pincho ni
corto. Esto no quiere decir que no tenga relación con el cuerpo
técnico, o con los futbolistas. Al contrario, tengo buena
comunicación con ellos. Los futbolistas no dejan de ser niños, y
ellos agradecen un trato que se adecue a su edad ( bromas, juegos,
hablar de temas de interés para ellos,...). Personalmente es el
trato de los jugadores hacia a mi lo que más me motiva para ir cada
dia a los entrenamientos y partidos, estoy muy contento de haberlos
conocido.
Los entrenadores
utilizan mucho la comunicación con los jugadores, es muy importante
que cada jugador de el máximo de si mismo. En esta categoría juegan
torneos contra equipos de máximo nivel mundial, y es necesario
conocer a la perfeción a los chicos y saber como piensan y como
siente cada uno.
jueves, 5 de octubre de 2017
lunes, 8 de mayo de 2017
viernes, 31 de marzo de 2017
Suscribirse a:
Entradas (Atom)




















